PEMBE FİLİ DÜŞÜN(ME) - Adayorum Sakarya'nın Haber Sitesi
Gamze KOÇ

Gamze KOÇ

gamzekoc83@gmail.com

PEMBE FİLİ DÜŞÜN(ME)

PEMBE FİLİ DÜŞÜN(ME)

Gamze KOÇ

Bir varmış, diğer sayıların hepsi bir’in varlığına hayran olarak yaşarmış. Bütün çocuklar masalları, oyuncakları, parkları çok sever o ise koca parkın her bir köşesine gömdükleriyle uğraşırmış. İlk önce “pembe bir fil” gömmüş. Günler geçtikçe parktaki kumdan tümsekler saklayacaklarını örtmeye yetmez olmuş. Önceleri küçücük parmaklarıyla tek başına kazmış toprağı. Oyun oynuyor sanmışlar. Tırnaklarının içine çamur artıkları birikmiş. Derinlere indikçe yorulduğunu fark etmiş. Farkında olmasa da yardım edeni çok olmuş. Ama öyle kazmayla kürekle yardım değil, kimi sözüyle kimi de fikriyle sanki daha da derine insin diye uğraşmış durmuş. Görenler olmuş ama yanından geçip gitmişler. Sorsalar da söylemezmiş ama kimse de küçük çocuğa bu çukuru her gün canhıraş niye bu kadar derine doğru kazdığını sormamış. Epey bir derin kazdığından emin olduğuna karar verince de önce en fazla ‘korktuğu’ şeyleri atmış. Ardından yapamazsınları, hayırları, olmazları, yasakları ve hapsettiği bütün düşünceleri atmış çukurun içine. Bir daha hiç dışarı çıkamasınlar diye üzerine de kocaman bir kaya koymuş. “Yaramaz bu çocuk!” diyen çok olmuş. Halbuki iki de bir üstünde zıpladığı yer hep aynıymış: Elleriyle içini kazdığı çukur.

Büyümüüüüş, büyümüüüüş, çocukluktan çıkmış, kocaman olmuş. Kazdığı toprak hem içinin derdi hem de sadece kendisinin bildiği bir sırrı olmuş.

Masal bu ya büyükler için yazılınca hayalle sihirle, Kaf Dağı’yla değil de mecazla yazılıp teşbihlerle dolmuş taşmış. Aradan yılllaaaar yılllaar geçmiş. Çocuk, “Tamam, artık oldu.” deyip toprağın üstünde zıplamanın kâr etmeyeceğini anladığı an büyüdüğünü fark etmiş. O bütün hayalet düşüncelerini sakladığı ve derin sandığı çukuru kimsenin bulamayacağına artık eskisi kadar inanmıyormuş. Korktuğu başına gelmiş ve uyuyan sır uyanmış bir gün. Her ötelediğinde daha derine iner, yok olur dediği şeyler, öcünü almak için sanki hortlayıp çıkıvermiş. Nur topu gibi değil kar topundan bir çığ doğmuş da nereye gitse devleşerek hep üstüne doğru geliyormuş. “Ömrü koşmak ve kaçmaktan ibaret olanın hâline acıyan yok mu?” diye kapı kapı dolaşmış durmuş. Kimse kapılarını açmamış, çıkıp yardım eden bir âdemoğlu da olmamış. Çukuru daha derin kazmasına yardımcı olanlar ortadan kaybolmuşlar bir anda. Sadece bir in bir de cin varmış etrafta. Onlar da hiçbir şeyi umursamadan aralarında top oynamaya dalmış. Düşünmek istemediği, kaçtığı, korktuğu ne var ne yok hepsi âdeta başına bir yağmur gibi yağmaya başlamış.  “Tolstoy’un çocukken kardeşiyle oynadığı “beyaz ayıyı düşünme oyunu”nu keşke dedemden hiç dinlemeseymişim.” diye düşünmüş. Sonra onca kitabın içinden neden Dostoyevski’nin kitabını buldum da "Kutup ayısını düşünmemeye çalış." cümlesine denk geldim ki diye öfkelenmiş! Bu iş böyle gitmez deyip içini bir bilgeye dökmüş. Bilge bu, elbet bir akıl verir diye düşünmüş. Onu dikkatlice dinleyen bilge “Evlat!” demiş, “Kaçtığın şeyler, göreceksin ki her kaçtığın an aklına gelmeye devam edecek. Düşünmekten korktuğun şeyler, akıl şehrini darmadağın etmeden önce onu avlaman gerek. Yok saymak olmaz evlat. Mücadele dediğin de böyle olmaz. Çukurun içine düşer, orda yaşamaya başlarsın da ruhun duymaz.”  

Gökten üç elma düşse bile onlardan biri pembe filler ya da beyaz ayılarla kavgalı olanlara denk gelmiyormuş. Çocuklara uyumadan önce okunan masallar, hep iyilerin kazandığı kötülerin kaybettiği bir sonla bitermiş ama büyükler okusun diye anlatılan masallarda herkes her zaman muradına eremiyormuş.  

 

Yorum Ekle

Adınız / Rumuz

Yorumunuz

Yorumlar

Gizem24 Ocak 2021, Pazar - 15.50

aslolan kötülüklerimizden sıyrılabilmek, onları bir şeyin içine saklamak değil. Pandoranın kutusu elbet açılıyor bir gün :) Çok güzel bir yazı olmuş, elinize sağlık...

AyşegüL.2 Ocak 2021, Cumartesi - 22.35

Bir varmış, diğer sayıların hepsi bir’in varlığına hayran olarak yaşarmış..:)

Semanur23 Aralık 2020, Çarşamba - 14.58

Ne güzel mesajlar içeren bir masal olmuş ❤

Hafize koç21 Aralık 2020, Pazartesi - 17.38

Başarılarının devamını diliyorum canım benim

Hatice21 Aralık 2020, Pazartesi - 11.34

Çok güzel bir yazı olmuş gamze hocam

Pınar21 Aralık 2020, Pazartesi - 00.25

Kaleminiz dert görmesin yine efsane????????????????

Fatih Akyol20 Aralık 2020, Pazar - 21.49

Yüreğinize ve kaleminize sağlık. Son yıllarda okuduğum çok güzel eser. Tebrikler.

Ayşenur20 Aralık 2020, Pazar - 20.04

Farklı bir anlatım, güzel ve etkileyici bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık.

Semra20 Aralık 2020, Pazar - 20.04

Şuan tam da durumumuzu anlatan bir yazı olmuş... Çocuk olmak... Nasıl da güzeldi herşey... Sonu iyi biten masalların birer kahramanıydık ve olmak için hep savaş verdik... Ta ki büyüdüğümüz zaman anladık ki masallar Kaf Dağı arkasında kalmış... Bir nevi hem varız hem yokuz... ????

Mehmet U.20 Aralık 2020, Pazar - 19.49

Etkileyici. ????

Hatunkişi20 Aralık 2020, Pazar - 19.29

Tamam hocam biz hiçbir şey yarın kalsın istemiyoruz ama bir şekilde tamda olamıyoruz. Biz koştukça arada ki mesafe kapanmak yerine daha da açılıyor. Hadi gel tam olalım dediğimiz ne varsa hep mi ? yarın kalmaya yeminli. tam olmaya değilde belki tamamlayan ben olurum dedim bu sefer iki yarım oluyoruz. Çukurun içine attığımız o nayırlar, nolamazlar bir gün inanıyorum ki çiçek açacaklar. He bir de oyun ne olursa olsun iyiler muhakkak kazanacaktır. Bunu nereden mi biliyorum çünkü iyiler ölmez..

Camia eren20 Aralık 2020, Pazar - 19.25

Güzel tespit Hocam Kaleminize sağlık

Bağımsız okur20 Aralık 2020, Pazar - 19.22

????

Oznur Syds20 Aralık 2020, Pazar - 19.17

Bende kendine pembe fili düşünme! Diyenlerdenim .. Demek o yüzden benimde başıma elma düşmüyormuş. Büyüyünce masalların mutsuz son ile bitebileceğini bilmekle beraber hala o mutlu sonu göremeyince kızıyorum hayata ..

Esra20 Aralık 2020, Pazar - 19.15

Ben hâlâ zıplıyorum güzel hocam ???? ????????????????????????

Fatma Kiriş20 Aralık 2020, Pazar - 19.06

Ya bu kadar mı olur dün konuşup eşimizle dertleştiğimiz konuları bugün siz yazmışsınız ????kaleminize yüreğinize sağlık????

Nurten anne dikim evi20 Aralık 2020, Pazar - 19.02

Yine mi , Harikâ sın sen yavrum ???? ????

Yazarlar