KAH(I)RAMAN - Adayorum Sakarya'nın Haber Sitesi
Gamze KOÇ

Gamze KOÇ

gamzekoc83@gmail.com

KAH(I)RAMAN

KAH(I)RAMAN

Gamze KOÇ

Eski kitapları okuyordum. Destanları, efsaneleri, kahramanları… Korkusuzlara çarptı gözüm. İnsanoğluna hayaller kurduran ve insanı hayallerine kavuşturan kahramanlara gelince durdum. Kalabalıklar içinde görebilmek için parmak uçlarımızda yükseldiğimiz, hep çok uzağımıza düşen hayallerimizi süsleyen kahramanlar… Öyle ya biz ya bir hayali yaşarız ya da bir korkuyu. Önümüzde her yaşa uygun sınav korkusu, gelecek korkusu, işsizlik korkusu, ölüm korkusu varken kahraman olmak kiiim biz kim?  Kahramanlık bizim ne haddimize! Bütün alkışlar, o imrenerek bakmamız istenilen kahramanlara. Kahramanların hayranı olup da bizzat kendisi olamadığımız bu hayatın içinde, kurtarıcı rolüne bürünen olağanüstü film karakterleri varken biz kimiz ki?

Aniden oturduğum yerden kalkıp “Bütün bunları reddediyorum Hâkim Bey!” demek geldi içimden. En çok da güçlü olmaya ihtiyaç duyduğumuz bugünlerde, bu kadar belirsizliğin, karmaşanın, kaygının ortasında, insanın payına güçlü olanı izlemek düşmemeli! Bu, daha çok âciz hissettiriyor insana kendini. Korkularımızın hiçbiri azalmıyor ki Hulk ya da Herkül’ü, Batman ya da Spiderman'i izleyince.

Hepsini geçtim de benim Koca Seyit'te kaldı aklım. En çok onun kahramanlığı merhem olur bence bize. Savaş esnasında kaldırdığı 200 kiloyu aşkın top mermisi gösterilip “Bir daha kaldır haydi Seyit Onbaşı, bak dünyanın sayılı gazetecileri bu olaya şâhit olmak için buradalar.” dendiğinde mermiyi kaldıramamış olmasını düşündüm.  Çaresizlikten doğan güç, onu tarih sayfalarına kahraman olarak yazdıran o duyguyu... Aynı çaresizliği yaşasa yine kaldırırdı kesin.  Ama o bizim fotoğraflarda sırtına almış olarak gördüğümüz, savaşta Yaradan’a sığınıp bir kerede kaldırdığı o koca top mermisi değil, maketten ibaret bir şeydir aslında.  O devasa top mermisi için “Savaş çıksın, yine kaldırırım ama şimdi kaldıramıyorum.” demesinden anladım ki insan ancak bir zorluğa çarptığında gerçek benliği çıkıyor ortaya.

Her türlü belaya, krize, uyum sağlamaya hazır, yılmaz bir yanımız var aslında. Hepimizin içinde gizli bir kahraman duruyor. Hatta uyuyor demek daha doğru. Vakti gelince uyanması gereken bir kahramanla yaşıyoruz ama uyanana dek haberimiz yok bizim de içimizdeki kahramandan. Buna en çok bu yıl art arda aldığım ölüm haberlerinin sonrasında şâhit oldum ben. Şu dünyanın başına bela olan salgının sonucunda kapanan kepenklerin, değişen dengelerin, tükenen nefeslerin altında kalan “Ne kadar ağır bir yük, bunu nasıl kaldıracak?" dediğim kim varsa hepsinin içindeki kahraman uyandı âdeta. Diyeceğim o ki adlarıyla hayran olunan filmlerdeki o maskeli, pelerinli kurgudan kahramanlar, bizim şu gerçek hayatta kalma mücadelemiz ile yarışa kalkışsalar açık ara farkla eminim kazanan biz oluruz.

Yoksa en basitinden köpeklerden ödü kopan bir annenin, evladına kuduz bir köpeğin zarar vereceğini anladığı an aslan kesilip köpeğe kafa tutacak kadar cesur oluşu, bir kahramanlık değil de nedir ki? Zorluklar bizi kendi gerçek gücümüzle tanıştırıyor. Eğer kahraman kelimesinin etimolojisini bilmiyor olsaydım “Kahraman” kelimesinin anlamı için “KAHIR çekenin Mevla’dan AMAN dilemesi sayesinde kazandığı mükâfatın ismidir.” derdim.

Savaştan çıkar gibi çıktığımız bu yılın şu son günlerinde, en dar vakitlerde hem  evlatlarına hem evine hem işine hem aşına yetişen annelere, kadınlara; bütün imkânsızlıklara ve sınırlandırılmalara rağmen evine ekmek götürmeye uğraşan babalara; tüm yetersizlikler  etrafını kuşatmışken böylesi zor şartlarda “öğrenci” unvanının hakkını vermiş olan talebelere; böylesi çetrefilli bir zamanda doktor olmayı aklının köşesinden bile geçirmemesine rağmen vazifesini sonuna kadar yerine getiren ve bu uğurda sağlığından olan bütün sağlık çalışanlarına “Asıl kahraman sizlersiniz!” demek istiyorum. Hatta mücadele ettiğimiz onca şeyi düşününce göğüs gerdiğimiz ve kahrını çektiğimiz her şey için hele bir de sadece ve sadece Allah’tan yardım umduysak, lamı cimi yok asıl kahraman biziz!  

 

Yorum Ekle

Adınız / Rumuz

Yorumunuz

Yorumlar

Gizem24 Ocak 2021, Pazar - 15.57

Her yazınızda inanılmaz bir tat oluyor, keyifle okunuyor. Kaleminize sağlık Hocam...

AyşegüL.2 Ocak 2021, Cumartesi - 22.29

KAHIR çekenin Mevla' dan AMAN dilemesi sayesinde kazandığı mükafatın ismi...Sadece Allah' tan yardım umulan biten seneler, gelen seneler...Ellerinize sağlık. Afiyet oldu.

Efenin annesi28 Aralık 2020, Pazartesi - 11.49

Yine çok güzel yazmışsınız gamze hnm asıl kahraman saglik çalışanları ve ogretmenlerimiz bu dönemde 2 kat calisiyolarlar Allah razı olsun

Semra28 Aralık 2020, Pazartesi - 01.07

Yine harika bir yazı olmuş... Kahraman... İçimde her zaman bir kahramanın yaşadığını ben de düşüyordum ama bu zamana kadar dile getirmedim getiremedim bu yazı içimdeki kahramanı canlandırdı diyebilirim... ???? Bu zamana kadar aslında içimizde bir kahraman olduğunu farketmeden yaşamışız... Ta ki zorlu koşullar, çaresiz zamanlar, içinden çıkılmaz durumlar bizi bulana kadar... O zaman o kuvvet o güç uyanır tatlı uykusundan... Kısaca kendimizin kahramanı olmayı bildikten sonra belki sevdiklerimizin ve daha birçok sayısız şeylerin kahramanı oluruz...???? İçimizdeki kahraman nasıl da büyüleyici ... ????

Şafak27 Aralık 2020, Pazar - 23.50

Bizim kahramanımız yarasa, örümcek değil. Bizim kahramanımız Koç.

Kemal hidir27 Aralık 2020, Pazar - 20.35

Yüreğine kalemine sağlık aslında her yaşantı ayrı bir kahramanlık babanın gurcu ekibini 17 ağustos 'ta silah soruyla yoldan çeviriye asliyi yıkımların arasında araması ben kendi gözlerimle görüp yaşadım rabbim sizlere sagliksihhat uzun hayırlı ömürler nasip etsin herkese selam ve dua ile başarılarının devamı dileklerim le

ŞO27 Aralık 2020, Pazar - 16.02

Selam gamze.daha önceki yaziniza yazmis oldugum yorumumu yayinlamadigi icin editörünüze biraz kırgın birazda rahatsizligim nedeniyle iki haftadir sizinle buluşamadık. Birseyleri bilmek, bilmeye çalısmak var olan yarayı yaraları daha da kanatabilir, veya vücudunda farklı yaralar da açabilir. Ama yaralarında bir gün kapanacağının farkında olmak, hiç olmazsa yaralarla birlikte yaşamak güç bir iştir. Bu işi başarabilenler, asıl o yaralarla var oldugunu görecektir.VAR OLDUĞUNU GÖREN HER İNSAN KAHRAMANDIR...

Semanur27 Aralık 2020, Pazar - 13.45

Allah kaldıramayacağımız yükü vermez dememizin nedeni de aynı sanırım.herkes bir kahraman demekki...

Alpaslan Öztürk27 Aralık 2020, Pazar - 12.14

Sene 1985 sonu saat olmuş 12 ben daha eve gitmem lâzım çok geç olduğu için patronum taksisini verdi Ben de aldım : Annende üşütmüş hasta sen daha bebeksin , eve kestirme geleyim diye ben tarladan geçeyim dedim Evimize az bir şey kala ben batırdım arabayı çamura :Annen tabi her zamanki gibi beni bekliyor camda :arabayı bıraktım orda eve girdim ,annen ateşlenmiş kuş gibi titriyordu, tabi durum malum bu arabayı nasıl çıkarıcam çamurdan annen bende geleyim ,sen arabayı çalıştır bende ışteyim dedi (güldüm nasıl olacaksa) Biz ilimizde indik arabanın yanına tabi bizde battık çamura ????????????ben gaza basıyorum baktıkça patanaj yapıyor araba (annenin üstü başı çamur ) okadar üzüldü kiokadar emanet araba emanet araba diye konuşuyor saat oldu gece 2 :En sonunda dua ediyor Allahım sen yardımcımız ol diye Nihayet ••••HADİ BAS gaza YÂ ALLLAH Bismillâh deyip arabanın arkasını camürdan kaldırıp kurtardı böyle bir anımız var :O da benim büyük KAHRAMAN ım????

Esma Kutlu27 Aralık 2020, Pazar - 12.09

Yüreğinize sağlık ????????????♥️

Münire27 Aralık 2020, Pazar - 11.16

Herkesin imtihanı kendine göre büyüktür amma ağlayıp sızlama yerine ayakta durmayı becerebiliyorsak bu kuvveti Rabbimden almayı ogrenebilmissek başka kahraman aramaya gerek var mı ?diye düşünüyorum.Her zaman ki gibi harika yazınız teşekkür...

Nurten anne dikim evi27 Aralık 2020, Pazar - 11.16

Öyle de güzel yazmışsın ki . ???? ???? Sende bizim kahramanımız (BİRİCİK YAVRUMUZ sun ) ???? ???? Seni çok seviyorum. ???? ???? Yüreğine kalemine kuvvet ????????☝☝????????????????????

Burcu Üstün27 Aralık 2020, Pazar - 10.22

Kahır çekenin aman dilemesi diye ansak da olur kahramanı artık, çok başarılı bir yazı hocam, emeğinize sağlık????????????

Yazarlar